ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ

Moab / Stele

Open / Sluit fotoboek


Moab / Stele

Moab/Stèle

 

Koning Mesa van Moab was schapenfokker.

 Hij moest aan de koning van Israël jaarlijks honderdduizend lammeren afstaan en honderdduizend ongeschoren rammen.

Maar na de dood van Achab kwam de koning van Moab tegen de koning van Israël in opstand" (2 Koningen 3:5).

Deze steen is erg interessant! Op deze steen treffen we het eerste buitenbijbelse gebruik van de naam van Israels God aan (JHWH) .

De Moabietensteen is een donker, basalten monument dat ongeveer vier voet hoog is en twee voet breed en stamt uit de tijd van de heerschappij van Koning Mesa in ongeveer 850 voor Christus. Dit artefact is een van de belangrijke bronnen die het Bijbelse verslag over de vroege Israëlieten bevestigen.

 Het eerste buitenbijbelse gebruik van de naam van Israel lezen we op de stele van Mernptah, zie Israelzuil

 

Tal van data uit de Bijbel worden daarin bevestigd.

Ivoren gevleugelde sfinx ut het 'ivoren huis' van Omri in Samaria

Opgegraven paleis van Achab in Samaria. Het was niet op deze plek dat Izebels zegel werd gevonden (zie Izebel) Vanuit dit paleis organiseerde Joram (de zoon van Achab) een veldtocht tegen Moab.

 

We lezen daar dat koning Omri van Israël (Samaria) al veertig jaar de Moabitische stad Medeba had bezet. (De koning van Moab was dus een vazal van Israël)

 

De tekst op de steen geeft ook  aan dat de Moabieten geen problemen hadden met de ’mannen van Gad’ (de Israëlieten) die al van oudsher in de regio woonden.

Gad was een van de drie stammen die Mozes in het Overjordaanse liet wonen.

De twee andere stammen waren de stam van Ruben en die van Manasse.

Nazaten van de stam van Manasse zijn onlangs uit India teruggekeerd in Israël. We kunnen nog iets heel interessants vertellen over een vermelding op deze steen. Koning Mesa van Moab beschrijft hoe hij de stad Atarot aanviel, die een naamloze Israëlitische koning gebouwd had in het gebied van Gad.

De buit die hij veroverde, omvatte onder meer “de offerhaard van JHWH’.Dit is de vroegste vermelding in oude buitenbijbelse bronnen van de naam van Israëls God!!

In tegenstelling tot het bergland van Judea was Moab een vruchtbaar gebied

We doen nog een verrassende ontdekking op deze stèle van Mesa. Deze steen vermeldt zowel het huis van Israël als het huis van David (koning van Juda). Wist u dat men in 1993 een Aramees tekstfragment op een verbrijzelde Stèle uit Dan gevonden, waarop ook beide vorstenhuizen zijn vermeld? Is dat niet verrassend? De verwijzigingen op vijandelijke stèles naar ‘het huis van David’ een benaming die veel voorkomt in de Bijbel, betekenen dat een eeuw na de dood van Salomo Davids naam werd gebruikt als de dynastieke naam voor het koninkrijk van Juda. Als David maar een onbeduidend stamhoofd geweest zou zijn, zouden latere koningen nooit met zoveel eerbied zijn naam gebruikt hebbenOp de stèle van Mesa en die van Dan (zie Dan)wordt de naam Israël gebruikt.

 

De oudste  buitenbijbelse vermelding van de naam van Israël vinden we op de stèle van Merenptah in het Oudegyptisch, zie Israëlzuil

Merenptah leefde ongeveer  5 eeuwen eerder dan  Mesa. Hij was een farao en zoon van Ramses IITussen Israël en Moab heeft het nooit goed geboterd.

Geen Moabiet mocht ooit in de gemeente van JHWH komen (Deut.23:4).

Dit volk had de leefregels der nomaden met voeten getreden, toen men de Israëlieten op hun tocht door de woestijn niet met water en brood tegemoet kwam.

Op deze steen spreekt koning Mesa over zijn opstand tegen Israël. Hoe was toen de politieke situatie? Achabs heerschappij over Israël strekte zich uit tot delen van Moab die zijn vader Omri had ingenomen. Toen Achab stierf greep Mesa de gelegenheid aan om te rebelleren tegen de Israëlische heerschappij. Om zijn bevrijding te vieren, creëerde hij de Stèle van Mesa, die ook wel de Moabietensteen genoemd wordt  

 

'Ivoren paleis' Omri en Achab.

Hij schrijft:”Ik overwon hem (Omri) en zijn huis, terwijl Israël onderging voor immer”.Dit is een typisch geval van Midden-Oosterse overdrijving. Israël was niet onder gegaan. Dat zou spoedig blijken. Drie koningen organiseerden een veldtocht tegen Moab om de onwillige vazal weer in het gelid te brengen (2 Kon. 3:4-27).Daarbij speelde Joram de zoon van Achab de hoofdrol. Hij vroeg Josafat de koning van Juda om militaire hulp. Ook Edom werd gevraagd en weldra viel gevormde coalitie Moab binnen. Aanvankelijk was Moab aan verliezende hand. In zijn wanhoop offerde Mesa zijn zoon (kroonprins) op de stadsmuur, waarop de Israëlieten zich om onduidelijke redenen terugtrokken. Zoals we kunnen begrijpen is deze informatie niet vermeld op genoemde steen. Oosterse koningen waren gewoon alleen schitterende overwinningen te vermelden.