ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ

Meer van Galilea 1 Mensen vissen

Open / Sluit fotoboek


Meer van Galilea 1 Mensen vissen

 

zie ook Zee van Galilea

Meer van Galilea

Je kijkt nu naar het westen van uit Kafarnaum. In de verte zie je de hoge Arbelrotsen, die donker en dreigend zich verheffen boven het meer.Jezus heeft vanaf Kafarnaum heel vaak deze hoge rotsen gezien waarachter de zon in de avond onderging Vlak voor deze rotsen bevindt zich de vlakte van Genesaret

 

De bekendste plaats aan het meer van Galilea ( de zee van Tiberias) is Kafarnaum. Een birds eye view van de ruines. Bij de plek van de opgravingen stond vroeger waarschijnlijk het huis van Petrus, vlak bij de synagoge.

De zwarte basaltstenen zijn van de synagoge uit de tijd van Jezus. In de derde eeuw was de synagoge van zandsteen

Meer van Galilea 

Genesaret. Naar dit plaatsje werd het meer ook wel eens genoemd

 

 

Vissers van mensen. 

Een vissersboot op het mee van Galilea heeft zojuist een cirkel van netten gemaakt en nu trekt hij het net dicht. Hij komt naar de kijker toemet zijn bootje en sluit de cirkel Ziet u het?

Toen Jezus het had over ‘vissen van mensen’  paste Hij zich aan bij het taalgebruik  van de Galilese visafslag in Kafarnaüm.

Vissen vangen deden ze niet met hengels maar met netten die ze overboord gooiden.

Terwijl zo’n net over de bodem van het meer getrokken werd, raakt het vol met vissen. Als de netten tenminste niet gescheurd waren.

 En dat gebeurde nog al eens. Dan ontsnapten de gevangen vissen. Het geheim van een goede visvangst zat hem vooral in de kracht van de netten.

Alleen met stevige netten was het mogelijk om de vissen binnen boord te halen. Daarom bracht een visser het grootste gedeelte van de dag door met het verstellen en verstevigen van de netten.

Overdag zaten de vissers de netten te boeten en ’s avonds voeren ze het meer op. Ze gebruikten sleepnetten die voorzien waren van drijvers en gewichten, die vertikaal door het water werden getrokken.

Onlangs hebben archeologen in Betsaïda waar Petrus en Andreas vandaan kwamen nog verschillende van die gewichten gevonden uit de eerste eeuw!

Vissen was geen sport in Israël.

De Israëlieten hadden ook weinig  verstand van vissen. Ze gebruikten hetzelfde woord voor het kleinste stekelbaarsje als voor de ‘grote vis’ van Jona.

Het ‘speren’ van de vis dat in  Egypte een geliefde sport was, kende men in Israël niet. De bewoners van Kafarnaüm leefden vooral van de visvangst, want door de vele lavastenen in de bodem was de omgeving niet geschikt voor landbouw.

Er was een drukke vishandel in Kafarnaüm. De gezouten of gedroogde vis werd in amfora’s verpakt, en nadat een forse heffing was betaald bij de tolbeambte, getransporteerd.

Vooral naar Jeruzalem. Voor het vervoer over grote afstanden moest de vis vanwege de hitte gedroogd worden.

Waarschijn was de apostel Johannes  zo in contact gekomen met de hogepriester (Joh. 18:15).Ik vermoed dat Petrus en Andreas met Johannes en Jakobus in een soort coöperatie hebben samen gewerkt. Ze blijken in Marcus 1 in elkaars nabijheid te werken.

 

 Drijfnetten

 

Ze zullen dan drijfnetten gebruikt  hebben. Drijfnetten werden door twee schepen in steeds kleiner wordende cirkel bijeen getrokken. Werpnetten werden door één persoon gebruikt. Vissers va n mensen Als Jezus eens langs het Meer van Galilea loopt, ziet  Hij dat Simon en Andreas hun netten uitwerpen in het meer. Tot  kniehoogte staan ze in het water en werpen hun netten zo ver mogelijk in het meer. Zo luid Hij kan roept Jezus:”Kom, volg Mij. Ik zal jullie vissers van mensen maken’. Petrus zal wel als gewoonlijk iets sneller geweest zijn dan zijn collega’s vermoed ik want als hij met zijn broer de netten al uitwerpt, zitten Jakobus en Johannes nog in hun boot, bezig met het herstellen van de netten. Ook voor het vissen van mensen heb je stevige netten nodig. Wat zijn dan die netten in deze minigelijkenis van Jezus? Dat zijn de contacten met je vrienden en je bekenden die Jezus nog niet kennen. Dát zijn de netten die je moet verstevigen. Hoe meer tijd en aandacht je  besteedt aan je vriendschap met niet-christenen, des te sterker je netwerk wordt. Zo ontstaan er mogelijkheden om anderen te ‘vangen’ voor het evangelie. Jaren geleden gingen we namens de evangelisatiecommissie  met een geluidswagen de straat op en werden er hier en daar korte toespraakjes.  gehouden.  Een  lied van Johannes de Heer - dat luid schetterde uit een grammofoonplaat - was toen het lokaas. Ik heb dat nooit prettig gevonden. Je had immers geen enkel persoonlijk contact  met de mensen van je doelgroep. De beste evangelisatiemethode is als je tijd investeert in vriendschappelijke ontmoetingen. Voordat je je netten uitwerpt, moet je er voor zorgen dat je netwerken stevig zijn.

Zee of meer?

De evangelisten gebruiken het Griekse woord voor ‘zee’, met uitzondering van Lucas, de wereldreiziger.

Hij noemt de zee van Tiberias het Meer van Gennesaret (Luc. 5:1). Hij kan dit meer geen zee noemen.

In de NBV is dit onderscheid weggevallen

Er zijn weinig plaatsen waar we zo duidelijk herinnerd worden aan het  evangelie en het optreden van Jezus als bij het meer van Galilea!

Het meer is een grote binnenzee; 21 km lang en haar grootste breedte bedraagt 13 km. In de tijd van Jezus lagen er veel steden aan dit meer.

Flavius Josefus vertelt dat in zijn tijd de kleinste stad méér dan 15.000 inwoners telde.

Zoveel inwoners zullen Kafarnaüm en Betsaïda zeker ook wel gehad hebben in de tijd van Jezus.

Kafarnaum was misschien de grootste stad, omdat daar het tolhuis stond. Jezus woonde in de stad.

Hij heeft ongetwijfeld veel karavanen uit Hazor voorbij zien trekken langs het douanekantoor.

Wij denken soms dat het meer van Galilea net zo romantisch en rustig was als nu. Geen sprake van

Ik lees bij Flavius Josefus, die in dezelfde eeuw als Jezus leefde, dat de wateren van dit meer doorkruist werden door 4000 boten, waaronder de kleine vissersscheepjes van Betsaïda, maar ook Romeinse oorlogsscheepjes en de tweemasters van het paleis van Herodes Antipas in Tiberias.

Jezus zal uitgerekend een stad aan het meer hebben uitgekozen, omdat  die streek toen vrij dichtbevolkt was en Hij zijn volgelingen vissers van mensen wilde maken(Mc. 1:17).

Verschillende netten

De vissers hadden verschillende soorten netten.

Toen Jezus eens langs de oever van het meer liep zag hij dat Simon Petrus en Andreas bezig waren een net in zee te werpen (Mc. 1:16).

Marcus gebruikt het woord amphiblesstron.

Dat was een zeer groot net dat gebruikt werd als de vissers een grote school vissen ontdekt hadden.

Het was een net dat je altijd met z’n tweeën moest hanteren.

 Petrus kon het niet alleen af. Ze wierpen dat grote net vervolgens uit ‘staande in de zee’ en niet vanaf het schip.

Het was een soort sleepnet dat zij uitwierpen, even voordat het donker werd, want vissen deden de vissers  doorgaans ’s nachts.

Toen Jezus hen riep lieten zij dit kostbare vistuig achter en volgden zij Jezus.

 Zo’n amphiblesstron’ was haal gauw stuk, geen wonder ook dat een eindje verder op Johannes en Jakobus druk bezig waren gescheurde sleepnetten te herstellen.

Toen Jezus ook hen riep, lieten ze de dagloners het vistuig opruimen(Marc.1: 90).

De vissers gebruikten gelijktijdig ook kleinere netten. Zo’n net werd een diktyon genoemd.

In het evangelisatiewerk gaat het allereerst niet om het vangen van mensen, maar het bezitten van een goed netwerk!